شنونده فعال – چگونه به فرد علامت دهید که به او توجه می کنید

شنونده فعال

شنونده فعال – چگونه به فرد علامت دهید که به او توجه می کنید

شنونده فعال چه خصوصیاتی دارد؟
در ارتباط كلامی می بینید كه نقش شنونده كم از گوینده نیست
و هر دو نقشی برابر در انتقال پیام یا در ارتباط كلامی دارند.
پس گوش دادن هم بخشی از ارتباط كلامی است.
گوش دادن فعال، یافتن معنای گفتار دیگران در ذهن خود است.
با این تعریف شنیدن با گوش دادن متفاوت است.
شنیدن فعالیتی جسمی است و نیازی به یادگیری ندارد،
چرا که دستگاه شنیداری ما غیرارادی در اثر برخورد با صداها ،
تحریک شده و شنیدن احساس می‌شود.
اما گوش دادن فعالیتی ذهنی است که نیازمند یادگیری است
و تا به آن توجه نکنیم ادراک نمی‌شود.

گوش دادن با شنونده بودن تفاوت دارد

ما با گوش‌های خود می‌شنویم، اما با مغزمان گوش می‌دهیم.
گوش دادن فعال، هنر و مهارتی است که جلب اعتماد و درک مقابل را به همراه دارد
و به ما کمک می کند تا پیچیدگی های شخصیتی و روانی فرد را بهتر تشخیص داده
و از بسیاری سوء تفاهم ها جلوگیری کنیم ،
به این سبب معتقدند گوش دادن پایه ارتباط است
و در صورتیکه ماهرانه آن را بکار ببریم منجر به جذابیت ما خواهد شد.
دوستان ما کمتر ما را از جذابیت های سخن خود خشنود می سازند،
و بیشتر از جذابیت های سخن ما لذت می برند. “فولک گرویل”
جذبه مستلزم توجه صددرصد است؛ به خصوص موقع گوش کردن.
به خاطر آوردن آنچه کسی می گوید تنها قسمتی ازهنر گوش کردن است.
اگرهیچ علامتی از سوی شما ثابت نکند که توجه می کنید…
پس گوش نمی دهید.

ویژگی های خوب

روابط خوب، چه اجتماعی و چه حرفه ای،
بر اساس ویژگی های زیادی پایه ریزی می شوند،
اما هیچ چیز مهم تر از این نیست که از نظردیگران یک شنونده همدل تلقی شوید.
هر چه شنونده فعال بهتری باشید، در روابط خود ارزشمندتر خواهید بود.
اما چطور بدانیم که فردی با توجه کامل به حرف های ما گوش می کند؟
مانند افرادی که شنونده فعال بزرگی هستند علامت دهید که گوش می کنید.
رفتار و زبان بدن شما باید بگوید: من کاملا به آنچه تو می گویی تمرکز دارم.
ما به این علامت ها تایید و اطمینان خاطر می گوییم.

شنونده فعال و دقیق این علامت را به موقع بروز می دهند که باعث می شود
افراد احساس کنند خاص و مهم هستند و هر چه بیشتر این علامت ها را تمرین کنید
با جذبه تر به نظر می رسید.

شنونده فعال

یاد بگیرید چگونه به فرد علامت دهید که به او توجه دارید.

علامت اول: تماس چشمی
علامت دوم: حرکت دادن چشم
علامت سوم: کج کردن سر
علامت چهارم: تکان دادن سر
علامت پنجم: زبان کل بدن
علامت ششم: جنبه منفی زبان بدن
علامت هفتم: اصوات تاییدی
علامت هشتم: الفاظ تاییدی

علامت اول: تماس چشمی

اولین و مهمترین علامت که متوجه می شوید فرد مقابل به صحبت های شما گوش می دهد،
تماس چشمی است.
اگر کسی به شما نگاه نمی کند، آن فرد به حرف های شما گوش نمی دهد.
تماس چشمی مستقیم برقرار کنید اما زل نزنید.
هر چه بیشتر تماس چشمی داشته باشید:
به نظر می رسد که بیشتر درگیر صحبت های فرد مقابل هستید.
اگر به دفعات زیاد یا به مدت طولانی روی خود را برگردانید،
مطمئنا عکس العمل های منفی در فرد مقابل ایجاد خواهید کرد.
با تماس چشمی ضعیف هیچ تفکر مثبتی به وجود نمی آید.
تصمیم بگیرید عادت تماس چشمی مستقیم را هنگام گوش کردن در خود تقویت کنید.

علامت دوم: حرکت دادن چشم

برای تماس چشمی برتر :
در هنگام گوش کردن به مهارت دیگری نیاز دارید تا به طبیعی بودن آن بیفزائید. همچنین کمک می کند تا احتمال به وجود آمدن ترس ناشی از تماس چشمی عمیق از بین برود.

حرکت چشم عبارت است از:

عمل ساده تغییر جهت نگاه خود از یک چشم فرد به چشم دیگرش،
وقتی به حرف های او گوش می دهید
می توانید حتی یک مثلث حرکتی بین چشم ها و لب های او ایجاد کنید
که باعث می شود تماس چشمی بسیار صمیمی و حسی شود.
اگر می خواهید مردم متوجه شوند که گوش می کنید،
باید چشم هایتان را تکان دهید.
حرکت چشم یکی از بهترین علامت هاست که به گوینده می گوید:
فرد مقابل علاقه شما را به دست آورده است.

علامت سوم: کج کردن سر

حرکاتی که با بدن و سر خود ایجاد می کنید،
تاثیر بیش از حدی برافراد دیگر می گذارد.
اگر موقع گوش دادن به حرف کسی سرتان را گاه و بی گاه کمی به یک طرف کج کنید، باعث می شود که نگاه تان عمیق و جست و جوگرانه به نظر برسد.
اگر هنگام گوش دادن به صحبتی که از نظر گوینده مهم است
این تکنیک را به کار ببرید،
خیلی دقیق به نظر می رسید.
او این حرکت کوچک را حمل بر جذابیت بی اندازه شما می داند.
هنگام گوش دادن سرتان را کج و هنگام صحبت کردن سرتان را صاف کنید.

علامت چهارم: تکان دادن سر

تکان دادن سر یکی دیگر از تکنیک های موثر هنگام گوش دادن
به صحبت های دیگران و با جذبه نمودن در نظر آنهاست.
بعضی افراد به طور غیر ارادی تمایل دارند سرشان را تکان بدهند.
در صورت نبود این تکان های سر،
جذابیت و انرژی گوینده به طور چشمگیری کاهش می یابد.

در واقع تکان های سر سه نوع مختلف هستند:

آهسته ، سریع و خیلی سریع،

که هر کدام مفهوم و کاربرد خاص خود را دارند.

 

نوع اول:

تکان دادن سر به صورت خیلی آرام است که بدین معناست:
من دارم صحبت هایت را دنبال می کنم و درباره آن فکر می کنم.
تکان دادن آرام سر، لزوما به این منا نیست که من با تو موافقم.

نوع دوم

تکان دادن سر کمی سریع تر است که می گوید: درست می فرمایید، موافقم.

نوع سوم

تکان دادن خیلی سریع تر است که می گوید: موافقم و از چیزی که می شنوم به هیجان آمده ام.

علامت پنجم: زبان کل بدن

وقتی می نشینید، نحوه قرار گیری بدن و طرز نشستن،
میزان علاقه شما به شخصی که صحبت می کند
و آنچه که می گوید را، نشان می دهید.
موانع فیزیکی را از بین ببریم.
مثلا در دفتر کار خود، از پشت میز بیرون آمده و در کنار او بنشینیم و صحبت کنیم.
به عنوان شرط اول، سعی کنید کل بدن خود را به سمت فرد مقابل متمایل کنید.
دفعه بعد که با کسی صحبت می کنید،
کل بدن خود را به سمت او متمایل کنید
و به شخص توجه کامل داشته باشید.

اگر می نشینید، طوری به طرف فرد متمایل شوید
که گویی هر کلمه او شما را جذب می کند.
وقتی می ایستید، مطمئن شوید که فاصله امن و راحتی
بین خود و فرد مقابل ایجاد کرده اید.
مستقیم به فرد نگاه کنید، در فاصله دو تا چهار قدمی از او بایستید
و خود را اندکی به جلو متمایل کنید.

این حرکت برای فرد مقابل نامحسوس است،
اما احساس خواهد کرد که شما به آنچه او می گوید کاملا توجه دارید.
همیشه کل بدن خود را به طرف فردی که صحبت می کند، متمایل کنید،
دست ها را از هم باز کنید و هنگام صحبت کردن دست های خود را حرکت دهید.

علامت ششم: جنبه منفی زبان بدن

بعضی از موقعیت های قرارگیری بدن تاثیر منفی روی افراد می گذارند.
شنونده های ضعیف هنگام صحبت کردن سرشان را به طرف شخص می گیرند،
اما بدنشان از گوینده فاصله داشته و به طرف دیگری متمایل است.

این نشان می دهد که شما به آنچه شخص می گوید، واقعا توجه ندارید،
اما تظاهر به این کار می کنید.

ضمن پرهیز از رفتارهای حواس پرت کن (بازی با کلید و سکه و…)

سعی کنیم شنونده‌ای خشک و بی‌حرکت نباشیم و شنونده فعال و خوبی باشیم

و محیط گفتگو را از عوامل مزاحم و ترس آور دور کنیم.
موقع شنیدن سخنانی که خوشایند ما نیست
و یا مخالف خواسته‌ها و تمایلات و افکار ما هستند،
صبر و شکیبانی از خود نشان داده
و با علائم کلامی و غیرکلامی نامناسب از خود عکس‌العمل نشان ندهیم.

علامت هفتم: اصوات تاییدی

شنونده فعال و خوب همیشه اصوات کوتاهی مثل آها، آه، اوهوم
و یا سایر صداهای متنوع را ایجاد می کنند.
این اصوات شاخص های روشنی برای نشان دادن توجه دقیق و عمیق هستند.
اصوات تاییدی را با تماس چشمی به موقع و تکان دادن سر ترکیب کنید.

علامت هشتم: الفاظ تاییدی

دیگران نیازمند تایید هستند، پس آنها را تایید کنید.
اولین نوع الفاظ تاییدی از کلمات و عبارات محافظه کارانه تشکیل می شود.
کلمات و عباراتی از قبیل متوجه هستم، واقعا؟ خوب، پس که اینطور،
به فرد اطمینان می دهد که شما به صحبت های او گوش داده و با او همگام هستید،
اما بی طرف باقی می مانید.
در جریان تولید کلمات، تن صدا هم تاثیرگذار است.

سعی کنیم درک خود را از احساسات گوینده بیان کنیم.
مثلا به نظرم این موضوع شما را ناراحت کرده !
گاهی موضوعات مهم مطرح شده را به گوینده یادآور شویم
تا میزان درک خود را مورد ارزیابی قرار دهیم.
مثلا چند دقیقه اجازه دهید ببینم درباره چه چیزهایی صحبت کردیم ، اول …
منظور گوینده را با کلمات خودش به او انعکاس دهیم.

تمام این علامت ها بیانگر این هستند
که شما جذب چیزی که طرف مقابلتان می گوید، شده اید.
این تکنیک ها احساس خارق العاده ای در افراد ایجاد کرده
و به خاطر آنها شما را دوست خواهند داشت.

همیشه سعی کنید شنونده فعال و خوبی باشید.

لطفا در صورت مفید بودن مطالب جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما

و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

 

گردآوری و تخلیص: روناک روشنگر

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منابع:
قدرت جذبه؛ برایان ترسی
http://daneshnameh.roshd. ir/