ویژگی خانواده های شاد – قسمت دوم

ویژگی خانواده

ویژگی خانواده های شاد – قسمت دوم

ویژگی خانواده های شاد

در مقاله پدر و مادر شاد قسمت اول نکته هایی برای داشتن یک خانواده شاد را بررسی کردیم،

در این قسمت از مقاله به ویژگی های خانواده شاد می پردازیم.

خصوصیات و ویژگی های خانواده های شاد

ویژگی خانواده۱ – گردش

در یک خانواده شاد از فرصت های کوچک برای با هم بودن و تقسیم شادی با سایر اعضای خانواده استفاده می کنند.

سفر های کوتاه و رفتن به طبیعت از برنامه های آنهاست.

آنها شادی را لزوماً در تفریحات گرانقیمت و سفر های خارجی نمی بینند.

و از یک گردش صمیمانه و شاد، انرژی مضاعفی کسب می کنند.

پدر و مادر همراه فرزندان خود به مکانی که برای اولین بار همدیگر را دیده اند، می روند.

[us_cta title=”پدر و مادر موفق” color=”custom” bg_color=”#d8d8d8″ text_color=”#000000″ title_tag=”h4″ btn_link=”url:http%3A%2F%2Ftabikaran.com%2Fpeda-mada-movafagh%2F|title:%D9%BE%D8%AF%D8%B1%20%D9%88%20%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1%20%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82|target:%20_blank|” btn_label=”می خوانم” btn_color=”red”]آیا شما پدر و مادر موفقی هستید؟ والدین موفق کسانی هستند که با سرمایه گذاری هر چه بیشتر در تعلیم و تربیت فرزندان; باعث پیدایش نسلی سالم، متعهد و آگاه می شوند.

[/us_cta]

۲ – رفت و آمد های خانوادگی و دوستانه

در یک خانواده شاد به بزرگتر ها به ویژه پدر بزرگ و مادر بزرگ، اهمیت داده می شود; و برایشان احترام خاصی قائلند.

به دیدار آنها رفته و به خاطرات شیرین آنها گوش می دهند.

در مراسم و آئین های سنتی خانوادگی مشارکت و همکاری می نمایند.

سفر های دسته جمعی دارند و برای آن برنامه های شادی تدارک می بینند.

همواره سعی می کنند تا خاطرات لذت بخشی برای همدیگر بسازند.

ویژگی خانواده

ویژگی خانواده۳ – دورهمی های مداوم

خانواده های شاد برنامه های دورهمی ماهانه و منظمی دارند.

قرار های فامیلی برای دیدار و بازدید از یکدیگر دارند.

آنچه مهم است همکاری همه افراد بزرگ و کوچک ، برای بهتر برگزار شدن این جلسات است; از پختن غذا گرفته تا سفره انداختن و سایر تدارکات.

۴ – تشکر کردن

در این خانواده ها احترام و صمیمیت جریان دارد.

آنها به صورت آگاهانه و عامدانه مرتباً از یکدیگر تشکر می کنند.

وقتی والدین برای هر مسئولیتی که کودک انجام می دهد و هر همکاری او، از وی تشکر و قدردانی می کنند،; به او احساس ارزشمندی و اعتماد به نفس را منتقل کرده و موجبات شادی کودک را فراهم می آورند.

به کوچک ترین کار هایی که بچه ها انجام می دهند،; توجه کرده و بازخور این توجه را بصورت تشکر از او نشان می دهند.

مثلاً برای آب دادن به گلدان ها، کمک به خواهر یا برادر کوچک تر در پوشیدن کفش،; تمام کردن بشقاب غذا و …مورد به مورد نام برده و تشکر می کنند.

۵ – توجه به سلامتی

یک خانواده شاد، برای سلامتی، تغذیه و خواب اعضای خود برنامه های مشخص شده ای دارد.

بهداشت فردی و محیطی به خوبی رعایت می شود.

نوع تغذیه افراد خانواده و حتی ساعات آن با برنامه ریزی بوده; و زمینه ساز فرصت هایی برای ایجاد صمیمیت بیشتر.

در خانواده های شاد حتماً یک ورزش گروهی برای اوقات فراغت انجام می دهند مثل فوتبال، شطرنج؛ والیبال و …

۶ – برنامه های خاص

در این خانواده ها به اختلاف سلیقه اعضای خانواده احترام گذاشته می شود.

و بای تأمین رضایت همه، برنامه ریزی های صحیحی انجام می شود.

طبیعتاً سلیقه نوجوان خانواده با کودک کم سن و سال هماهنگ نیست؛

به این جهت برای هر کدام از آنها در روزی خاص، برنامه ای خاص تدارک می بینند.

به این منظور سلیقه های فرزندان و والدین شناسایی شده و روز خاصی را در ماه یا هفته برای آنان در نظر می گیرند.

مثلاً نوجوان خانواده در روز خاصی با پدرش به استادیوم رفته و به تماشای مسابقه ورزشی مورد علاقه اش می نشیند،

یا مادر در روز خاص تعیین شده از قبل، به دیدار دوستانش می رود.

۷ – داوطلب بودن

اعضای این خانواده ها فقط به شادی خود اهمیت نمی دهند،; و از برنامه های خیر خواهانه و گروهی برای شاد کردن و کمک به سایر افراد، استقبال کرده و داوطلب می شوند.

۸– استفاده از تکنولوژی

اتفاقاً در خانواده های شاد از تکنولوژی هم استفاده می شود; و به خوبی از آن برای خلق شادی بهره می برند.

به جای منع کردن کودکان، با برنامه های دقیق در بازی های رایانه ای آنها را همراهی کرده; و در هیجان ناشی از آن سهیم می شوند.

این کار موجب نزدیک تر شدن روابط بین والدین و فرزندان می شود.

و همچنین باعث می شود که نقش نظارتی پدر و مادر بصورت غیر مستقیم اعمال گردد.

[us_cta title=”بررسی تأثیر انیمیشن ها بر کودکان” color=”custom” bg_color=”#dddddd” text_color=”#000000″ title_tag=”h4″ controls=”bottom” btn_link=”url:http%3A%2F%2Ftabikaran.com%2Ftasir-animation%2F|title:%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C%20%D8%AA%D8%A3%D8%AB%DB%8C%D8%B1%20%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%86%20%D9%87%D8%A7|target:%20_blank|” btn_label=”می خوانم” btn_color=”red”]کارتون های قدیمی پر بود از حیوانات مهربان جنگل، دوستی و مهربانی،; اما این روز ها کمپانی های انیمیشن سازی و سازندگان بازی های رایانه ای، ;برای نوآوری و در دست گرفتن بازار فروش….[/us_cta]

۹ – با هم خندیدن

در این خانواده ها فرصت های شادی و خندیدن توسط ولدین و بچه ها خلق می شوند.

آنها لطیفه، داستان های طنز و خاطرات خنده دار را با صدای بلند بیان می کنند; و دیگران را هم در خندیدن سهیم می کنند.

تحقیقات نشان می دهند که خندده های دسته جمعی اثر تقویتی بر سیستم ایمنی و سلامت قلب دارند.

در پایان یادآوری می کنم که خانواده های شاد، امنیت روانی کودکان را تأمین می کنند; و باعث می شوند فرزندان مهارت های لازم برای موفقیت را بیاموزند.

آیا شما خانواده ی شادی دارید؟

منابع
www.ariae.ir
www.bartarinha.ir
www.vista.ir
گردآوری: مریم ایراندوست

 

ویژگی خانواده های شاد – قسمت دوم

پدر و مادر شاد قسمت اول

پدر و مادر شاد

پدر و مادر شاد قسمت اول
پدر و مادر شاد


والدینی که خود شاد هستند، در انتقال شادی به فرزندان خود موفق ترند و بچه های شادتری خواهند داشت.

دنیای کودک و شادی او با شادی پدر و مادر به هم آمیخته است; و والدین در ایجاد این شادی نقش اصلی را دارا هستند.

والدین شاد بهترین الگوها برای فرزندان خود خواهند بود.

همچنین در ایجاد حس ارزشمندی و اعتماد به نفس کودک تأثیر به سزایی دارند.

پدر و مادر شاد، محیطی سرشار از انرژی و شادی برای فرزندان خود فراهم می کنند.

با ارتباطات اجتماعی فراوانی که بر قرار می کنند، کودکان را اجتماعی تر و فعال تر پرورش می دهند.

در این خانواده هاست که فرزندان نسبت به خود و زندگی، افکار مثبتی دارند; و از اطمینانی که والدین به آنها دارند و حمایتی که از سوی آنها دریافت می کنند،; اهداف دست یافتنی خواهند داشت و رسیدن به همه چیز را امکان پذیر می دانند.

تأثیر محیط بر شخصیت کودک و نوجوان بسیار زیاد است

به نحوی که فرزندانی که والدین آنها از هم جدا شده اند، اما در محیط شادی بزرگ می شوند،; دارای شخصیت به مراتب بهتری هستند نسبت به کودکانی که هر دو والد را دارند; اما در محیط پر از تنش و اختلاف آنها به سر می برند.

پدر و مادر شاد

پدر و مادر شاد

نکاتی برای داشتن یک خانواده شاد

این نکات به شما کمک می کنند تا خانواده شادی داشته باشید:

  • نحوه صحبت کردن و لحن سخنان شما در ایجاد یک فضای شاد خانوادگی بسیار مهم می باشد.

سخنان سرزنش آلود و انتقادات مداوم بر روح و روان کودک تأثیر منفی می گذارد.

برای داشتن خانواده ای شاد باید مراقب شیوه صحبت کردن و کلام خود باشید.

  • داشتن چار چوب های قابل پیش بینی ، نظم و سازماندهی مناسب،; آرامش فضای خانه و راحتی اعضای آن را تأمین می کند و آرامش، زمینه ساز ظهور شادی می گردد.
  • با برگزاری جلسات خانوادگی  منظم و جمع شدن همه اعضای خانواده،

صحبت و تبادل نظر پیرامون آنچه برای هر کدام از آنها اتفاق افتاده است،; ارتباط صمیمانه تری برقرار می شود و اعضای خانواده همگی در شادی هدیگر سهیم می شوند; و در جریان مسایل یکدیگر قرار می گیرند.

  • پدر و مادر شادبا صرف زمان برای کودکان و انجام بازی و سرگرمی های مفید و شوخی با آنها; احساسات کودکان پرورش داده می شود.

فضای عشق ورزی ، محبت و دوست داشته شدن باعث می شود کودکان شاد تری داشته باشید.

  • تفریحات دسته جمعی و برنامه هایی ترتیب دهیدکه همه اعضای خانواده حضور داشته باشند مثل رفتن به سینما، پارک و …

[us_cta title=”ایجاد انگیزه در کودک برای پذیرفتن مسئولیت” color=”custom” bg_color=”#d1d1d1″ text_color=”#0a0a0a” title_tag=”h4″ btn_link=”url:http%3A%2F%2Ftabikaran.com%2Feejad-angize%2F|title:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2%D9%87%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9|target:%20_blank|” btn_label=”می خوانم” btn_color=”red”]هنگامی که کودک قدرت ذهنی و توان بدنی کافی برای انجام دادن کاری را پیدا می کند، می توان برای او وظایفی را تعیین کرد تا به عهده بگیرد.به منظور ایجاد انگیزه برای پذیرفتن و انجام مسئولیت باید نیاز هایی را در کودک کشف کرد; و شناخت که پذیرفتن مسئولیت، پاسخی برای آنها باشد…در ادامه مقاله با ما همراه باشبد[/us_cta]

  • حتی در خانواده های شاد هم مشکلات و گرفتاری وجود دارد،

اما نحوه برخورد والدین به عنوان الگو های اصلی، بسیار مهم است.

برای داشتن خانواده ای شاد، در هنگام بروز مشکلات، اعضای خانواده کنار یکدیگر هستند

و با همدلی و حمایت در جهت رفع مسائل پیش آمده، اقدام می کنند.

 

[us_cta title=”استرس در کودکان را چگونه تشخیص دهیم ؟” color=”custom” bg_color=”#cccccc” text_color=”#000000″ title_tag=”h4″ btn_link=”url:http%3A%2F%2Ftabikaran.com%2Fstress-children%2F|title:%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B3%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86|target:%20_blank|” btn_color=”red”]مجموعه ای از تنش های جسمانی یا ذهنی است که از عوامل فیزیکی ، شیمیایی و یا احساسی نشأت می گیرد

و هم به فشار های بدنی و هم به فشار ها و نگرانی های روحی _ روانی اطلاق می شود .

برای شناسایی علائم و نشانه اهی استرس در کودکان با ما همراه باشید[/us_cta]

 

  • اگر والدین زمانی اختصاصی برای خود داشته باشند; و در این هنگام مسائل و اختلافات و نگرانی های خود را بازگو کنند.

و به دنبال راه حل های مناسب باشند، دامنه اختلاف آنها به بچه ها و محیط خانه نمی رسد; و فضا و جَو خانه همچنان آرام و صمیمی و شاد باقی می ماند.

نکات گفته شده، پیش نیاز های یک خانواده شاد می باشند.

با فراهم ساختن و رعایت آنها می توان خانواده ای شاد داشت.

در مقاله ی بعدی خصوصیات و ویژگی های خانواده های شاد را بررسی می کنیم.

لطفا در صورت مفید بودن این مقاله جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

 

گردآوری: مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منابع

www.ariae.ir

www.bartarinha.ir

www.vista.ir

پدر و مادر شاد قسمت اول

 

کودکان مطیع و مشکلات پیش رو

کودکان مطیع

کودکان مطیع و مشکلات پیش رو

کودکان مطیع

شکی نیست که رفتار و برخورد مناسب و اصولی با فرزندان، در شخصیت و آینده آنها تأثیر مستقیم و مهمی دارد; و می تواند از او فردی شجاع، خلاق، دارای قدرت مدیریت ، با اعتماد به نفس و … بسازد.

همان گونه که رفتار های نامناسب در وابسته کردن کودک به دیگران، ترسو و غیر فعال شدن او، حتماً نقش دارند.

کودکان مطیع، کودکانی هستند که بسیار سازگار بوده; و با چشم گفتن به درخواست های دیگران، معمولاً رضایت همه را بدست می آورند.

متأسفانه اغلب والدین ترجیح می دهند کودکی آرام ، محجوب، سر به زیر و مطیع داشته باشند; تا کودکی که درخواست های مداوم دارد و بسیار پر جنب و جوش است.

در حالی که آنچه برای سلامت روان کودکان مضر است،; تربیت آنها به نحوی است که قدرت نه گفتن را نداشته باشند و کار هایی انجام دهند که دیگران دوست دارند.

شیوه تربیتی والدین

کودکان مطیع معمولاً در خانواده هایی پرورش می یابند که والدین از سبک تربیتی مستبدانه استفاده می کنند; و به صورت دستوری با فرزندان خود برخورد و صحبت می کنند.

در چنین شرایطی کودک مجبور است برای هر کاری از دیگران اجازه بگیرد و قدرت تصمیم گیری ندارد.

کودکان مطیع

خصوصیات کودک مطیع

این کودکان از خود اراده ای ندارند و خواسته های دیگران را بدون چون و چرا و تجزیه تحلیل می پذیرند.

از اعتماد به نفس پائین تری برخوردار هستند

زیرا از ارزش های خود اطلاع ندارند و تحت سلطه نظر دیگران هستند.

به راحتی تسلیم خواسته ها و دستورات دیگران می شوند.

با چشم گفتن کار خود را پیش می برند . احساسات و افکار واقعی خود را پنهان کرده وهمواره تظاهر می کنند .

قدرت اعتراض کردن ندارند و بسیار وابسته هستند.

با مقررات اجتماعی و اخلاقی به راحتی کنار می آیند و بسیار قانون پذیرند.

[icon type=”vector” icon=”momizat-icon-warning” size=”24″ hover_animation=”border_increase” ]هشدار

با توجه به خصوصیات این کودکان، در مورد آینده و ارتباطات آنها باید به والدین هشدار داد.

به علت چشم گفتن به درخواست های دیگران، امکان سوء استفاده از این کودکان بسیار زیاد است.

همچنین انتظارات والدین و اطرافیان نیز از آنها روز به روز بیشتر می شود،

والدین این کودکان توقع دارند که رشته تحصیلی، غذا، همسر آینده، شغل و حتی لباسی که مورد نظر خودشان است توسط فرزندشان انتخاب شود.

این کودکان به شدت مهر طلب شده و همواره زیر بار ظلم و تأیید شدن از سوی دیگران هستند.

کودکان مطیع و سر به راه امروز، ممکن است به زودی تبدیل به نوجوانان و جوانان خطرناک فردا شوند;

اگر والدین درشیوه های تربیتی و ارتباطات خود با آنان تغییرات اصلاحی لازم را اعمال ننمایند.

زیرا کودکان مطیع بعلت احساسات سرکوب شده و تحت سلطه بودن زمینه پرخاشگری را خواهند داشت

و هر چند در حضور والدین برخی رفتار ها را انجام نمی دهند، اما خشم خود را به گونه ای دیگر تخلیه خواهند کرد.

راهکار های مقابله

  1. تقویت اعتماد به نفس و عزت نفس کودک در هر سنی
  2.  آموزش مهارت تصمیم گیری به کودک
  3.  ایجاد موقعیت هایی برای دادن حق انتخاب به کودک
  4.  احترام به نظر و سلیقه کودک بر اساس شرایط سنی او
  5. عشق ورزی به فرزندان و اثبات علاقه بدون قید و شرط والدین
  6. تقویت استقلال طلبی و جلوگیری از وابستگی کودکان
  7. مشارکت دادن کودک در تصمیمات خانوادگی و نظر خواهی از او

از آن جایی که این کودکان بسیار سازگار هستند و کمتر اعتراض می کنند،; والدین باید آنها را در موقعیت های چالشی ساده قرار دهند و با طرح سؤالاتی آنها را به تجزیه تحلیل موقعیت های مختلف وادار نمایند.

اگر کودک را به مشارکت با همسالان تشویق کنند، با توسعه مهارت های ارتباطی در او،; اعتماد به نفس لازم برای بیان نظراتش را پیدا خواهد کرد.

با احترام به نظرات کودک و انتخاب های متناسب او، مهارت و قدرت نه گفتن را کسب کرده و از خطرات سوءاستفاده در آینده در امان می ماند.

[callout bg=”#bfbfbf” color=”#000000″ border=”#dd3333″ bt_content=”می خوانم” bt_pos=”bottomCenter” bt_style=”undefined” bt_link=”http://tabikaran.com/na-goftan/” bt_target=”_blank”]مقاله «مهارت نه گفتن در کوردکان» را مطالعه فرمایید.[/callout]

 

لطفا در صورت مفید بودن این مقاله جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

 

گردآوری : مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران
منابع
www.ninisite.com
www.hamdardi.com
www.tnews.ir

تمارض در کودکان

تمارض

تمارض در کودکان

تمارض چیست؟

تمارض یا بیمارنمائی یک اختلال شخصیتی است.
در علم روانشناسی از تمارض به نام اختلال ساختگی یاد می شود.

روانشناسان کودکانی را که تمارض می کنند به عنوان کودکان سخت یا کودکان ناسازگار معرفی می کنند.

تمارض از ۵-۶ سالگی ممکن است در کودکان آغاز شود; به این صورت که صبح برای رفتن به مدرسه خود را به بیماری می زنند و وانمود می کنند که دل درد، سردرد، گلو درد و … دارند.

ناسازگاری به این معنی که کودک نمی تواند یا نمی خواهد خود را با شرایط وفق دهد.

دلیل این رفتار ممکن است مشکلی باشد که کودک در درس خاصی دارد; یا رابطه اش با دبیر مربوطه خوب نباشد و یا با یکی از هم کلاسی هایش در گیری دارد و توان کنار آمدن با شرایط را ندارد.

تمارض دو نوع است :

۱- کودک یا نوجوان به دنبال کسب منفعتی است اعم از مادی یا عاطفی

مثلاً کودک به علت اینکه تکالیف مدرسه اش را انجام نداده و یا مایل است بیشتر استراحت کند،; خود را به بیماری زده و از رفتن به مدرسه یا انجام کاری امتناع می کند.

۲- کودک در پی دریافت منفعتی نمی باشد،

و با اینکه تمایل دارد به مدرسه برود یا کاری را انجام دهد،; اما به علائمی از بیماری دچار می شود که علت جسمی خاصی ندارند.

مثلاً دچار حالت تهوع یا سردرد می شود، در حالی که هیچ علت عضوی در معاینات پزشکی کودک مشاهده و پیدا نمی شود.

تمارض

تشخیص انواع تمارض

کودکی که خود را به تمارض منفعتی ( نوع اول ) می زند به محض رسیدن به هدف مورد نظر، دیگر علائم بیماری را بروز نمی دهد.

اما کودکی که بدون وجود بیماری جسمی، به علائم بیماری دچار می شود این کار را ارادی انجام نمی دهد.

مثلاً اگر از فرد خاصی می ترسد، هر زمان که قرار باشد با او روبرو شود دچار علائم بیماری می شود; و هر وقت که از وی دور باشد، مشکلی ندارد.

شیوه برخورد با این اختلال

۱ – قانون گذاری

قانون گذاری در خانواده و پایبندی به قوانین خانه امری مقطعی نیست; و همیشه و از سوی همه اعضای خانواده باید رعایت شود.

بهتر است قوانین مدرسه رفتن هم به روشنی برای کودکان تعریف شود.
با رعایت قوانین، کودکان نظم و انضباط را یاد می گیرند; و به موقع نسبت به انجام تکالیف و ساعت خواب و دیگر قوانین، اقدام کرده تا نیازی به تمارض کردن پیدا نکنند.
والدین همیشه الگوی فرزندان هستند، چه در رعایت قوانین و چه در نقش های تربیتی.

[callout bg=”#afd693″ color=”#000000″ bt_content=”می خوانم” bt_pos=”right” bt_style=”undefined” bt_link=”http://tabikaran.com/baby-regulations/”]می خواهید مقاله “تعیین قوانین و مقررات برای فرزندان” را مطالعه فرمایید[/callout]

۲ – مهارت حل مسئله

تمامی مشکلات رفتاری کودکان باید ریشه یابی شوند.

پس از ریشه یابی علت رفتار های کودکان باید راههای حل آنها را شناسایی کرده

و از آن میان بهترین و مناسب ترین با شرایط کودک را برگزید.

بهتر است در این فرایند خود کودکان هم نقش داشته باشند.

با کودک راجع به مشکلش با زبان ساده صحبت کرده و راههای برطرف کردن آن را با بیانی کوتاه و روشن، عنوان کرد.

حمایت پدر و مادر در همه مراحل ریشه یابی تا درمان، لازم و ضروری است.

اگر والدین چنین مهارتی را نداشته باشند و در مواجهه با مشکلات، دچار آشفتگی های روحی و رفتاری می شوند،

فرزندان آنها نیز از همین الگو استفاده کرده و بجای حل مسائل خود، ترجیح می دهند صورت مسئله را پاک کنند.

تمارض

۳ – سرزنش کردن ممنوع

هنگام نشان دادن این رفتار از سوی کودکان و نوجوانان، بجای سرزنش و سرکوب آنها باید از جریمه های عدم رعایت قوانین بهره جست.

تحقیر و سرزنش کردن تنها ناسازگاری های آنان را تشدید می کند.

۴ – برچسب نزدن

در برخورد با کودکانی که تمارض را برای رسیدن به اهدافشان انتخاب می کنند،; باید با احتیاط رفتار کرد و از زدن برچسب خودداری نمود.

استفاده از کلماتی همچون دروغگو، ترسو، تنبل و … آسیب ها و تأثیرات بلند مدتی در شخصیت کودکان خواهد داشت.

۵ – ابراز عشق

اگر فرزندان محبت و توجه کافی را از والدین خود دریافت کنند، دلیلی برای این اختلال باقی نمی ماند.

والدین باید در هر شرایطی عشق و علاقه خود را به فرزندانشان نشان دهند.

از هر فرصتی برای محبت و به ویژه حسن جوئی از آنان، استفاده کرده و حتی خود، این فرصت ها را ایجاد نمایند.

با تشویق های به جا و متناسب زمینه تقویت اعتماد به نفس کودک را فراهم کرده و فضای حمایتی و اطمینان بخشی را در خانه جاری سازند.

علت تمارض چیست؟

تمام عللی که برای این رفتار کودکان یعنی تمارض کردن، در نظر گرفته می شود به یک کلمه ختم می شود; و آن هم توجه طلبی کودکان است، توجه عاطفی و محبت.

کودکی که برای جلب محبت و توجه والدین خود دست به تمارض می زند، نباید نادیده گرفته شود،

بلکه باید به دقت ریشه یابی شده و برطرف گردد.

خوشبختانه این اختلال حتی اگر به ارث و ژنتیک هم مربوط باشد، قابل درمان است.

اگر چه تربیت و آموزش این کودکان سخت تر است و فشار زیادی را به والدین تحمیل می کند،

اما آنان نیز می توانند موفقیت های زیادی را در همه مراحل رشد و در بزرگسالی، تجربه کنند.

والدین باید با هوشیاری و شناخت این نوع رفتار ها در فرزندان، اقدام مناسب و ارتباط مؤثرتری با فرزندان خود برقرار کنند تا این اختلال به شخصیت کودک تبدیل نشود.

لطفا در صورت مفید بودن این کلیپ جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

 

گردآوری : مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منبع
www.seemorgh.com

کودک ناسزاگو – رفتار صحیح با کودک

کودک ناسزاگو

کودک ناسزاگو – رفتار صحیح با کودک

کودک ناسزاگو – برخورد صحیح با کودک ناسزاگو مستلزم آگاهی از علت های این رفتار در کودک است.

در گام اول تغییر این رفتار باید به ریشه یابی دلایل پرداخته شود.

که در مقاله « چرا کودکم حرف زشت می زند؟ » به تفصیل; علت های بد دهانی و استفاده از الفاظ رکیک و نا مناسب را در کودکان، بررسی کردیم.

در ادامه به شیوه های برخورد صحیح با این گونه کودکان خواهیم پرداخت.

۱ – نقش والدین

برای کمک به کاهش و حذف ناسزاگوئی در کودک،

والدین به عنوان الگو های اصلی باید خود از این رفتار پرهیز کنند و آن را به کلی کنار بگذارند.

احترام متقابل بین والدین، تأثیر مستقیمی بر کمتر شدن این رفتار در کودک دارد.

والدین باید از به کار بردن این الفاظ چه به صورت شوخی و یا جدی خودداری کرده

و در صورت انجام و تذکر کودک، فوراً عذر خواهی کنند.

۲ – تغییر محیط

نقش محیط در ایجاد و ادامه این رفتار بسیار زیاد است.

برای برطرف کردن مشکل نا سزاگویی کودک، باید محیط و روابط کودک را تحت کنترل داشت.

دوری از محیط های نا مناسب و قطع ارتباط با دوستان; و کسانی که رفتار های ناسالم و نا به هنجاری دارند در کنترل این رفتار نقش مهمی دارد.

باید کودک را از محیط هایی که منجر به آموزش این عبارات و تقویت این رفتار می شوند،; دور کرده و به تعامل او با سایر هم سالانش دقت کرد.

۳ – نظارت بر رسانه ها

نظارت بر کارتون ها، بازی ها و فیلم های مورد علاقه; و استفاده کودک و کمک به او در انتخاب مناسب ترین گزینه های رسانه ای،

از وظایف مهم پدر و مادر های متعهد می باشد.

۴ – تقویت ارتباطات

والدین باید با تقویت ارتباط مؤثر خود با کودک و دقت در شیوه های تربیتی شان،

زمینه تعامل بیشتر و مناسب تر را با کودک خود فراهم کنند.

پدر و مادر ها باید توجه داشته باشند که سختگیری های بی مورد و بیش از حد،

باعث افزایش رفتار های پرخاشگرانه کودکان خواهد شد.

آنها می بایست به رابطه عاطفی شان با کودک بسیار اهمیت دهند

و اجازه ندهند هیچ مسئله ای این رابطه را مخدوش کند،

در فرصت های مناسب با فرزند خود هم صحبت شده و به حرف های او گوش فرا دهند.

۵ – عدم توجه به ناسزاگوئی

در مواجهه با کودکی که دشنام می دهد، در ابتدا حفظ آرامش خود بسیار مهم است

و سپس بی توجهی کامل نسبت به رفتار کودک و خود او.

خیلی مهم است که در هنگام بروز فحاشی و ناسزاگوئی از سوی کودک،

کاملاً به این رفتار بی توجه بوده و آن را نادیده گرفت.

این عدم توجه باعث می شود که او احساس کنترل کردن دیگران را نداشته باشد.

 

۶ – پرهیز از مقابله به مثل

هنگامی که کودک با فحاشی و ناشزاگویی احساسات شما را تحریک می کند،

بجای مقابله به مثل بهتر است آرام باشید و با جملات مناسب و کوتاه، کار بد او را گوشزد کنید.

به هیچ وجه به شخصیت او حمله نکنید و آن را زیر سؤال نبرید.

از مشاجره طولانی و جدال لفظی با کودک خودداری کرده

و به او یادآوری کنید که با به کار بردن این الفاظ ناپسند و کلمات زشت،

به حل مشکل پیش آمده کمکی نمی تواند بکند و فقط آن را پیچیده تر می سازد .

۷ – آرامش در خانه

حفظ آرامش در محیط خانه و دوری از اضطراب و کم کردن تنش ها موجب می شود; که کودک احساس نشاط و تعلق خاطر بیشتری پیدا کند و حس دوست داشته شدن را بیشتر تجربه کند.

این گونه است که زمینه دوری از افسردگی و افزایش اعتماد به نفس در او قوت می گیرد.

کودک ناسزاگو

حرف زشت

۸ – نخندیدن به رفتار ناشایست

خندیدن به کلمات نا مناسبی که کودک به ویژه در ابتدای زبان آموزی بیان می کند،

پاداش مثبتی است که موجب تقویت این رفتار خواهد شد.

بهتر است پاداش ها را برای مواقعی که کودک این رفتار را نشان نمی دهد، در نظر گرفت.

« از اینکه امشب در مهمانی از حرف های زشت استفاده نکردی خیلی خوشحالم،; بنابراین یک بازی دو نفره با هم انجام خواهیم داد. »

حتی می توان بر اساس ساعت هایی که کودک از این کلمات در صحبت های خود استفاده نمی کند،; به او پاداش های متناسب مادی و عاطفی داد.

۹ – محرومیت

در برابر اهانت های کودک و الفاظ نا مناسبی که به کار می برد،

بجای تنبیه نامؤثر، محرومیت های متناسب در نظر بگیرید.

مثل محرومیت از فعالیت دلخواهش

( فوتبال، بازی های کامپیوتری و…)

و یا وسیله مورد علاقه اش را ضبط کنید

( عروسک، تبلت، توپ، تلفن همراه و…)

نکته مهم این است که این محرومیت باید هر چه سریعتر انجام شود تا مؤثر واقع شود.

در اعمال محرومیت باید رعایت اعتدال را حفظ کرده و با آرامش و متناسب با رفتار ناپسند کودک، آن را تعیین کرد.

۱۰ – آموزش مهارت های مورد نیاز

باید به سادگی به کودک یاد داد که در هنگام خشم و عصبانیت چگونه آن را بروز دهد به نحوی که دیگران را ناراحت نکند.

مهارت ابراز صحیح خشم و کنترل آن به کودک کمک می کند تا هیجان خود را با عباراتی مناسب; و به روشنی بیان نماید و از تنش در روابط او با دیگران جلوگیری شود.

می توان آموزش مهارت کنترل خشم و برقراری ارتباط مؤثر، را به شیوه هایی که کودک بیشتر می پسندد; یعنی با شادی و بازی همراه کرد تا میزان اثر پذیری افزایش یابد .

کودک ناسزاگو

کودک ناسزاگو

۱۱ – تعیین قوانین

نسبت به عدم استفاده از کلمات ناپسند و الفاظ رکیک در محیط خانواده،; می توان طبق توافق با کودکان قوانینی وضع کرد و همه اعضای خانه را متعهد به رعایت این قوانین نمود.

سیستم پاداش و جریمه های متناسب را نیز در نظر گرفت.

مقاله تعیین مقررات برای کودک را مطالعه کنید

۱۲ – استفاده از نظر کارشناس و مشاور

در صورت طولانی شدن این رفتار و عدم تأثیر شیوه های ارائه شده برای برخورد،

بهتر است از راهنمائی های مشاورین حوزه کودک و نوجوان بهره مند شد.

زیرا به کار بردن الفاظ ناپسند و زشت، اگر با تحریک پذیری زیاد کودک همراه باشد

و کودک خشم کنترل نشده ای را در کنار این رفتار نشان دهد،

کار والدین سخت تر شده و نیاز به مشاوره با روانشناسان به وجود می آید.

ذکر این نکته ضروری است که در کنار همه تمهیداتی که والدین به کار می برند،

گاهی این عبارات و الفاظ ناخواسته به دامنه لغات کودک و نوجوان اضافه می شود،

آنچه مهم است هوشیاری و آگاهی نسبت به عدم استفاده از آنها و به کار بردن آنهاست.

لطفا در صورت مفید بودن مطالب جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

گردآوری: مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منابع
www.salamatnews.com
www.entekhab.ir
www.jamejamonline.ir
www.fa.parsiteb.com

کودک ناسزاگو

حرف زشت زدن کودکان برای چیست؟

حرف زشت

حرف زشت زدن کودکان برای چیست؟

حرف زشت زدن کودکان برای چیست؟

این سؤالی است که اغلب والدین از خود یا مشاور می پرسند

و به دنبال برطرف کردن این مشکل در کودکانشان هستند.

اگر این سؤال شما نیز می باشد، توجه تان را به خواندن این مطلب جلب می کنم.

تربیت فرزند در هر مرحله علاوه بر جذابیت هایی که برای والدین دارد، گاهی آنها را با چالش هایی هم روبرو می سازد.

اگر والدین نسبت به عکس العمل مناسب در برابر این چالش ها، آگاهی داشته باشند،

عبور از مراحل رشدی کودک با آرامش بیشتری همراه خواهد بود.

حرف بد، حرف زشت ، ناسزا، فحش یا …

یکی از چالش هایی که کودکان از سنین پائین و به دنبال یادگیری کلمات; و زبان باز کردن، ممکن است با آن روبرو شوند، استفاده از کلمات زشت و حرفهای بد یا به اصطلاح فحش می باشد.

قطعاً در رفتار مؤدبانه جایی برای استفاده از این کلمات وجود ندارد

و والدین متعهد نسبت به کنترل و حذف این رفتار سوء، اقدام و برخورد مناسب را نشان خواهند داد.

قبل از عکس العملی از سوی والدین نسبت به این رفتار،; لازم است که علت بروز آن در کودکان شناسایی شود.

با شناخت علت های اصلی این نوع رفتار، والدین بهتر می توانند برخورد تربیتی مناسب را انتخاب نمایند.

علت های ناسزا گوئی در کودکان

۱ – والدین

یکی از مهم ترین دلایل ناسزا گوئی در کودکان، یادگیری آن از والدین است.

والدین الگو های اولیه رفتاری برای کودکان هستند

و کودکان آگاهانه یا نا آگاهانه تمایل دارند از رفتار های پدر و مادرشان تقلید کنند.

وقتی والدین در حضور فرزندان از این الفاظ استفاده می کنند،; کودک در جهت همانند سازی با والدین خود، این رفتار را نشان خواهد داد و از همین کلمات استفاده می کند.

همانند سازی یعنی، رفتار هایی که کودک از والدین به صورت کاملاً نا خودآگاه ، در خود درونی کرده،

و به صورت معیار نگهداری می کند وسپس بر اساس این معیار، رفتار را نشان می دهد.

کودک به این حد از شناخت نرسیده است که پدر یا مادرش این گونه الفاظ را خطاب به چه کسی می گوید،; خطاب به فرزندان یا سایر افراد.

همین که این واژه ها در گوش کودک تکرار شوند، کم کم به زبان او نیز جاری خواهند شد.

۲ – سایر کودکان

از دلایلی که در بروز فحاشی در کودکان بسیار مهم است، تعامل و ارتباطات آنها با کودکانی است که این رفتار را دارند.

در حقیقت کودک در مهدکودک یا مدرسه یا گروه های همسالان،; از سایر کودکان می آموزد که برای نفوذ و قدرت یابی یا بروز خشم کنترل نشده و یا حتی تحمیل نظر خویش بر دیگران،; می تواند از این رفتار و این نوع بیان بهره جوید.

۳ – رسانه ها

رساننه های مورد استفاده کودک هم در بروز این رفتار و آموزش این کلمات به کودکان نقش دارند. دیدن کارتون و فیلم و سریال هایی که شخصیت های داستان به شوخی یا در هنگام عصبانیت الفاظ ناپسندی به کار می برند، به خصوص اگر شخصیت مورد علاقه کودک هم باشد، در ایجاد و تقویت این رفتار بسیار نقش دارد.

حرف زشت

۴ – پاداش

یکی از مهم ترین دلایل ماندگاری این رفتار در کودکان،; دریافت پاداشی است که از اطرافیان به خصوص پدر و مادر دریافت می کنند.

معمولاً کودکانی که تازه زبان باز کرده اند، پس از بیان هر کلمه یا عبارت جدید،; به عکس العمل و تغییر چهره اطرافیان خود دقت زیادی می کنند.

مثلاً هنگامی که کودک برای اولین بار برخی کلمات را به زبان می آورد،

اطرافیان با خنده هایخود بزرگترین پاداش های روانی را نثار او می کنند.

۵ – توجه طلبی

کودکی که از توجه و محبت والدین سیراب نشده باشد،; برای دریافت این توجه از اطرافیان، گاهی به استفاده از این لغات ناپسند روی می آورد.

خواه این توجه مثبت باشد و خواه منفی و به صورت داد و بیداد والدین یا تنبیه و دعوا از سوی آنها.

۶ – جذابیت این الفاظ

برخی روانشناسان معتقدند که بیان کلمات ناپسند از سوی کودک به ویژه در سنین پائین تر،; بخشی از فرایند زبان آموزی اوست.

نوع گویش و تلفظ این لغات به طرز خاصی جذاب تر است مخصوصاً برای کودکان.

۷ – نداشتن مهارت کنترل خشم

کودکی که از نحوه ی صحیح بروز و کنترل خشم آگاهی ندارد; و در واقع آموزش مناسبی در این زمینه ندیده است،

رفتارهای اطرافیان اعم از والدین و دوستان و یا کودکان همبازی را نوعی الگو در نظر می گیرد.

به عنوان مثال می آموزدکه در هنگام عصبانیت یا ناراحتی; برای تخلیه هیجانی خود از الفاظ و حرف زشت و ناسزاگونه استفاده کند.

چون هیچ وسیله ای برای دفاع از خود در هنگام رفتار های خشونت آمیز و خصمانه دیگران ندارد.

این موارد، ۷ علت اساسی و کلی برای فحاشی و ناسزا گویی در کودکان می باشند; که با شناسایی دقیق هرکدام بهتر می توان برخورد متناسب را انتخاب و مدیریت نمود.

 

گردآوری : مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منابع
www.entekhab.ir
www.persianv.com
www.salamatnews.com
www.beytoote.com
www.jamejamonline.ir

کودک و مفهوم زمان و نحوه رفتار با کودک

کودک و

کودک و مفهوم زمان

کودک و مفهوم زمان – آیا برای شما پیش آمده که وقتی صبح دیر از خواب برخواسته اید و به فرزندتان می گوئید، عجله کند تا مدرسه اش دیر نشود،

یا هنگامی که خودتان عجله دارید و از او می خواهید زودتر کارهایش را انجام دهد،

متوجه می شوید که تغییری در رفتارکودک ایجاد نشده و او با همان سرعت همیشگی مشغول انجام کارهاست؟

برخی والدین در آن لحظه عصبانی، ناراحت و یا متعجب می شوند و فکر می کنند،; کودکشان با آنها لج کرده، یا دلش نمی خواهد به مدرسه برود یا نسبت به حرف والدینش بی توجه است …
در حالی که چنین نیست.

این دقیقاً به علت کامل نشدن درک کودک از زمان است.

درک کودکان از زمان، وقت و فرصت با والدین متفاوت است.

کودکان تصوری از زمان و مدت آن ندارند و تفاوت بین سی ثانیه، ده دقیقه و یک ساعت برایشان نامفهوم است.

کودکان از ۴ الی ۵ سالگی به بعد شروع به درک مفهوم زمان می کنند.

با دانستن این نکته که آنچه شما از زمان در ذهن خود دارید; بسیار گسترده تر و متفاوت تر از آن چیزی است که در ذهن کودک وجود دارد،; می توانید علت برخی بد رفتاری ها و بی توجهی های کودکان را تشخیص دهید.

عجله و انتظار برای کودکان مفاهیم روشن و واضحی نیستند

و فقط از تغییر رفتار و حالات والدین متوجه بوجود آمدن شرایط ویژه می شوند.

گاهی تمام ادراک یک کودک از زمان، انتظار و … در یک کلمه خلاصه می شود :

“وقتی “

  • وقتی از خواب بیدار شدی … .
  • وقتی بابا به خانه آمد … .
  • وقتی به خرید رفتیم … .

حال اگر به او بگوئید: دیروز، هفته گذشته، فردا، نیم ساعت دیگه، سه ماه آینده و …

در ذهن یک کودک ۲ الی ۳ ساله، اینها مفاهیمی مبهم هستند که هیچ دریافتی از آنها در ذهن او شکل نگرفته است.

برای همین است وقتی به او می گویید : “تا نیم ساعت دیگه غذا حاضره و برات می کشم”،

او همچنان به گریه کردن ادامه می دهد و یا شروع به غر زدن می کند،

زیرا کودک از انتظار، تصویری در ذهن ندارد و گذشته و آینده برایش گنگ و ناشناخته است.

کودک و مفهوم زمان

کودک و

آموزش های مقدماتی

برای آموزش فواصل زمانی و کمک به درک بهتر مفهوم زمان به کودکان،

باید رده ی سنی کودک را در نظر گرفت و بر اساس آن نوع آموزش و انتخاب کلمات را مورد توجه قرار داد.

از آنجائی که زمان، برای کودک چیزی نیست که قابل لمس و حس کردن باشد،; تفهیم آن باید با سادگی همراه باشد تا برای کودک قابل درک شود.

کودکان در ۳ سالگی بامفهوم گذشته و آینده نزدیک هنوز نا آشنا هستند; و فقط کلمات “قبل ” و “بعد “را درک می کنند. « اول غذا می خوریم، بعد میریم بازی»

در ۴ سالگی باز هم فاصله زمانی را به خوبی درک نمی کند،

بنابر این جمله ی “تا یک ساعت دیگه ناهار می خوریم.” برایش قابل فهم نیست

و بهتر است گفته شود : “وقتی بابا اومد، همگی ناهار می خوریم.”

جمله ی “بعد از خرید میریم خونه مادر بزرگ ” ، برای او قابل فهم تر از جمله ی “چند ساعت دیگه به خونه مادربزرگ میریم” است.

با ورود به مهدکودک و آشنایی با فصل ها و تغییرات آنها و همچنین توجه به والدین نسبت به اعلام ساعت ، کودک بیشتر و بیشتر با زمان آشنا می شود و آن را درک می کند.

راهکار هایی ساده برای آموزش

  •  یکی از روش های آموزشی به کودکان این است که مفهومی پیچیده مانند زمان را به صورت ساده سازی شده و عینی به او نشان دهید.; مثلاً با انگشتان دست ساعت را نشان دهید و گذشت زمان را با کمتر شدن تعداد انگشتان یادآور شد.

 

  •  می توانید در فواصل زمانی مختلفی دست او را گرفته و تغییرات روز را به او نشان دهید.
    « وقتی ستاره ها بیرون می آیند، شب شده است!»
    « عصر ها هوا خنک تر می شود و می توانیم به پارک برویم. »

 

  •  ساختن یک تقویم مخصوص برای کودک، بسیار کمک کننده است.; می توانید روز های هفته را با رنگ های گوناگون نشان دهید. از برچسب های جذاب و مورد علاقه کودک، متناسب با مناسبت ها; برای مشخص کردن روز های تولد، تعطیلات، جشن ها یا مهمانی ها و… استفاده کرد و به کودک یاد داد با شمارش روز های باقی مانده یا خط زدن آنها ، روز خاص مورد نظر خود را حدس بزند و برایش صبر کند.

 

  •  ساختن زنجیر شمارش هم ایده ی جذابی خواهد بود.
    با مقداری کاغذ رنگی و چسب، یک زنجیره از حلقه های رنگی بسازید.; مناسبت مورد نظر و مورد علاقه کودک را با رنگی متفاوت و جلوه ای زیبا تر مشخص کرده و این زنجیره را به دیوار اتاقش بچسبانید.; کودک با گذشت هر روز می تواند یک حلقه را خارج یا پاره کند.; این گونه زمان انتظار برای روز مورد نظر، جذاب تر و در عین حال ساده تر می شود.

کودک و مفهوم زمان

کودک و

  • کتاب در هر زمینه ای می تواند به کمک شما بیاید.; با خرید و تهیه ی کتاب های مرتبط که در مورد روز های هفته و ساعت و زمان ، آموزش دارند و خواندن آنها برای کودک، مفهوم زمان عینی تر می شود.

 

  •  برای آموزش انتظار به کودک، مثلاً برای به دنیا آمدن خواهر یا برادر جدید،; به جای گفتن اینکه “خواهر یا برادرت ۹ ماه دیگر به دنیا می آید” ، می توانید بگوئید : “وقتی هوا سرد شد و برف بارید، نی نی کوچولو به دنیا می آید“.

وقتی تابستان شد و تو لباس آستین کوتاه پوشیدی، خواهر یا برادر کوچولو به دنیا می آید“.

در کنار همه آموزش ها، انتظارتان از کودک باید با مرحله رشدی او هماهنگ باشد و صبر داشته باشید.

کودکان حتی تا ۸ سالگی یا بیشتر هم ممکن است با مفهوم واقعی زمان و درکی که شما از وقت و ساعت دارید ، نامأنوس باشند.

لطفا در صورت مفید بودن مطالب جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

گردآوری: مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منابع
www.mahdyab.ir
www.seyedmasiha.niniblog.com
www.aftabir.com

کودک و مفهوم زمان و نحوه رفتار با کودک

مهارت نه گفتن کودکان و نوجوانان و جرات مندی در کودکان

مهارت نه

مهارت نه گفتن کودکان و نوجوانان  و جرات مندی در کودکان

مهارت نه گفتن و حرات مندی – بسیاری از کودکان و نوجوانان ما هنوز نمی دانند که در برابر یک تعارف غیر منطقی،; یک خواسته ی باطل ، یک رفتار انحرافی ، یک عمل نا مشروع یا دعوت یک دوست نا باب ، “نه ” بگویند .

در بسیاری از موارد افرادی که دچار مشکلات رفتاری بوده و یا در دام یک انحراف و فساد گرفتار شده اند،; از جرأتمندی مناسب در برابر محرک ها و عوامل فشارزا ، برخوردار نبوده اند .

والدین باید توجه کنند، اینکه فرزندان آنها کاملاً مطیع و انفعالی باشند،; ممکن است در مواردی دردسر های رفتاری را برای والدین کم کند، اما در موقعیت های دیگر بخصوص در نوجوانی و بزرگسالی،; رفتار انفعالی کودک ممکن است مشکل آفرین باشد، و فرد توان و قدرت دفاع، رد کردن و نه گفتن،; در برابر دیگران را نداشته باشد .

مهارت نهمهارت نه گفتن

 

نه گفتن

آغاز “نه ” گفتن کودک در حدود ۲ سالگی در واقع تلاشی برای کسب هویت از جانب اوست; و گام های بعدی وی در واکنش به والدین و محیط پیرامو ، برای کسب عزت نفس و اعتماد به نفس است.; ابراز وجود یکی از نیازهای اساسی کودک است .

آموزش رفتار های جرأتمندانه یکی از بهترین راههای افزایش اعتماد به نفس در کودکان است.; آموزش این رفتار ها باعث تقویت روابط اجتماعی و احساس رضایت و آرامش خاطر بیشتر کودک می شود; و در زندگی اجتماعی وی ، نقش مؤثری خواهد داشت. در روش جرأت آموزی ، جرأت رد کردن، جرأت درخواست کردن; و جرأت ستایش به کودکان ، نوجوانان و والدین آموخته می شود .

این روش برای کودکان پرخاشگر ، کمرو ، مضطرب ، کودکان دارای وسواس فکری; و عملی خفیف ، کودکان دارای لکنت زبان،; نقص در گفتار و کودکانی که دارای فوبیای اجتماعی هستند ، مفید و مؤثر می باشد .

بسیاری از والدین نمی دانند که آموزش این مهارت ها از نخستین سال های زندگی; و با اتخاذ شیوه ی صحیح تربیتی ، آغاز می شود بنابراین بهتر است والدین قدر سال های حساس کودکی را بدانند .

مهارت نه

مهارت نه گفتن

آموزش رفتار های جرات مندانه

رفتار جرات مندانه رفتاری است که در آن کودک یا نوجوان با رعایت احترام به دیگران و همچنین در نظر گرفتن حقوق آنها ، خواسته های خود را بیان می کند. رفتار جرأتمند به فرد یاد می دهد که توانائی درخواست و ابراز احساسات خود را به طور منطقی وجامعه پسند داشته باشد .

ممکن است کودک به دلیل نداشتن آمادگی ، راضی نگه داشتن دیگران،; نشان دادن لیاقت و کارآمدی و مورد قبول قرار گرفتن از سوی جمع، احساس اجبار و نداشتن حقوق شخصی، نتواند “نه “بگوید.; برای داشتن این مهارت باید به او آموزش داد که قرار نیست همیشه دیگران از ما راضی باشند; و گاهی لازم است دلیل انتظار و توقع دیگران را بدانیم.; همچنین باید یاد بگیرد که با آرامش خاطر و بدون احساس گناه و با ابراز دلیل “نه “بگوید .

در حقیقت رفتار جرأتمندانه رفتاری است که طی آن فرد به باور هایی می رسد; که برای حقوق خویش و دیگران ارزش قائل است و فرد با رفتاری توأم با احترام و بدون زیر پا گذاشتن حقوق دیگران ، به خواسته هایشمی رسد.

آموزش رفتار جرأتمندانه، در واقع آموزش روش ارتباطی است که کودک طی آن یاد می گیرد; با رعایت حقوق دیگران، می تواند حقش را بگیرد.; البته بسیار مهم است و باید توجه داشت که کودک رفتار جرأتمدانه را با پرخاشگری ، دعوا ، ناسزا گوئی و کتک کاری اشتباه نگیرد.

۷ راهکار اساسی برای آموزش رفتار های جرأتمندانه و افزایش اعتماد به نفس:

  1. برقراری ارتباط صحیح با کودک و دادن آموزش به وی
  2. فراهم کردن محیط شاد و پر نشاط برای برون ریزی هیجانات و ایجاد تفکر خلاقانه
  3. برقراری ارتباط با همسالان
  4. همکاری و کمک به کودک
  5. داشتن توقع به جا و متناسب با قدرت تمرکز کودک
  6. درک ارتباط هوش شناختی و هیجانی کودک و ارتباط آن با فعالیتهای اجتماعی او
  7. اصلاح توقع والدین از کودک.

در اینجا به والدین توصیه می شود که توقع خود را اصلاح کنند; و به میزانی که برای فرزندانشان وقت می گذارند، از آنها توقع و انتظار داشته باشند.

تکنیک ها و بازی های مناسب

۱ – بازی چشم تو چشم

به این گونه که کودک با یکی از والدین مقابل هم بوده و به چشم های هم، خیره نگاه می کنند و نباید بخندند.; این تمرین برای کودکانی با اعتماد به نفس پائین ، خجالتی و ضعیف بسیار توصیه می شود.; چون این افراد، قدرت نگاه کردن در چشمان طرف مقابل را ندارند; و این موجب ضعفشان می شود .

۲ – کشتی گرفتن

با کودک خود کشتی بگیرید و بگذارید هر از گاهی او برنده شود و هر بار او را با ذوق و شوق تشویق نمائید .

۳ – نقش بازی کنید

در مقابل رفتار کودکان دیگر چه رفتاری از کودک خود انتظار دارید؟;  شما نقش کودک خود و کودکتان نقش ، کودک مقابل را بازی کند،; رفتاری که انتظار دارید کودکتان در مقابل کودک دیگر داشته باشد را، با ایفای نقش کودکتان، اجرا کنید، تا او یاد بگیرد.

حال ، کودک نقش خود و شما نقش کودک مقابل را بازی کنید،; از کودکتان بخواهید همان گونه بازی کند که چندی پیش شما نقش آن را بازی کرده بودید،; و آنقدر این بازی را تمرین کنید تا رفتار دلخواهی که انتظار دارید ، نهادینه شود .

نه گفتن یک هنر است

فرزندان ما برای اینکه در برابر تهاجمات فرهنگی بیگانه،; مصرف مواد مخدر و تسلیم بی چون و چرا در برابر منحرفان و سود جویان، واکسینه شوند،; باید جرأت نه گفتن را درخود درونی کنند و یاد بگیرند که تسلیم شدن انسان فقط در برابر خداوند بزرگ; و دستورات او شایسته است .

بچه های ما وقتی از یک “من” قوی و یک “خود” ارزشمند برخوردار باشند،; می توانند با تکیه بر آن در مقابل انحرافات، اعتیاد ها و کارهای خلاف; و آنچه که احساس خود ارزشمندی فرد را خدشه دار می کند ، مقاومت کنند .

لطفا در صورت مفید بودن این مقاله جهت استفاده ی دوستان و کمک به ما;و دیگران مطلب را با کلیک روی آیکون های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

 

گردآوری : مریم ایراندوست

گروه آموزشی پژوهشی تا بیکران

منابع
www.salamatnews.com
www.koodakebahosh.com
www.bazijoo.com

مهارت نه گفتن کودکان و نوجوانان  و جرات مندی در کودکان